ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΗΤΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΩΝ ΕΦΕΔΡΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ

Περίπου χίλια επτακόσια χρόνια πριν, στη χώρα των Γότθων, ανατολικά του Δούναβη ποταμού εκεί που βρίσκεται η σημερινή Ρουμανία. Είναι η εποχή που στο βυζάντιο ήταν αυτοκράτορας ο Μέγας Κωνσταντίνος.
Ο χριστιανισμός, μετά την πρώτη Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας, το 325 μΧ δεν έχει εδραιωθεί ακόμα σε όλη την Ευρώπη. Στη χώρα των Γότθων, μόλις έχει αρχίσει να διαδίδεται η χριστιανική πίστη.

Οι Γότθοι είναι χωρισμένοι σε δύο αντίπαλες παρατάξεις με αρχηγούς τον Φριτιγέρνη στη μία παράταξη και τον Αθανάριχο στην άλλη. Ο άρχοντας Αθανάριχος ήταν όχι μόνο αλλόθρησκος αλλά και εχθρός άσπονδος των ευσεβών χριστιανών.

Σε αυτή την ιστορική στιγμή γεννήθηκε ο Άγιος Νικήτας, από Γότθους γονείς, πλούσιους και ευγενείς. Σε νεαρή ηλικία διδάχθηκε τη χριστιανική πίστη από τον επίσκοπο Θεόφιλο, γνωστό από τη συμμετοχή του στη Πρώτη Οικουμενική Σύνοδο, και βαπτίστηκε χριστιανός.

Λέγεται ότι ο επίσκοπος Θεόφιλος, νουθετώντας τον Άγιο Νικήτα, υπενθύμιζε συχνά τα λόγια του αποστόλου Παύλου: « Μένε εν οις έμαθες…από τα ιερά γράμματα οίδας, τα δυνάμενα σε σοφίσαι εις σωτηρίαν δια πίστεως της εν Χριστώ Ιησού» , δηλαδή: Μένε ακλόνητος σε εκείνα που έμαθες. Από μικρό παιδί γνωρίζεις τις Άγιες Γραφές, που μπορούν να σου μεταδώσουν την αληθινή σοφία, που οδηγεί στη σωτηρία δια μέσου της πίστεως στον Ιησού Χριστό. Ο Άγιος Νικήτας αφοσιώθηκε στην προσπάθειά του να καλλιεργήσει τη χριστιανική πίστη και να μελετήσει σε βάθος τις γραφές. O Άγιος Νικήτας υπήρξε ‘Eφεδρος Αξιωματικός. Για αυτό το λόγο, ορίσθηκε ως Άγιος προστάτης των Συνδέσμων Εφέδρων Αξιωματικών κάθε νομού. Ο Άγιος Νικήτας μεγαλώνοντας, κήρυττε τη χριστιανική πίστη στρεφόμενος με παρρησία κατά του αλλόθρησκου άρχοντα Αθανάριχου. Για αυτή του τη δράση, ο Αθανάριχος τον συνέλαβε και προσπάθησε να τον πείσει να απαρνηθεί το Χριστό. Όμως, ο άρχοντας σκόνταψε εμπρός στο άκαμπτο φρόνημα του Αγίου.

Ο Άγιος Νικήτας υπέστη σκληρά μαρτύρια τα οποία υπέμενε με καρτερία και με το θάρρος που του έδινε η πίστη του. Στο τέλος, ο άρχοντας Αθανάριχος, μην υποφέροντας άλλο την επιμονή του Αγίου Νικήτα, διέταξε να τον ρίξουν στην πυρά, μαζί με άλλους μάρτυρες. Ο Άγιος Νικήτας βρήκε το θάνατο στις 15 Σεπτεμβρίου του έτους 372 μΧ.

Η φωτιά όμως, με τη θεία θέληση σεβάστηκε το λείψανό του. Ο ευσεβής χριστιανός και στενός φίλος του Αγίου, ονομαζόμενος Μαριάνος , διαφύλαξε το λείψανο, το μετέφερε στη πόλη Μοψουεστία της Κιλικίας (στη σημερινή Αρμενία) όπου και χτίστηκε ιερός ναός στη μνήμη του. Από τότε, στον φερώνυμο ναό, εόρταζαν με μεγάλη ευλάβεια και φιλοφροσύνη την ημέρα του θανάτου του Αγίου, την 15η Σεπτεμβρίου εκάστου έτους.