ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΡΑΞΙΑΣ Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΓΕΣ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΝΤΙΔΟΤΟ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΥΠΕΡΕΞΟΠΛΙΣΜΟ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΦΕΔΡΕΙΑΣ

Τα πρώτα «χαρτάκια» για μετεκπαίδευση στην ειδικότητά του όπλου που εκπαιδεύτηκαν έφτασαν σε εκατοντάδες σπίτια έφεδρων στρατιωτών του ΕΣ. Μετά από χρόνια απραξίας η ηγεσία του ΓΕΣ φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι το καλύτερο αντίδοτο στον Τουρκικό υπερεξοπλισμό είναι η εκπαίδευση της Ελληνικής Εφεδρείας που θα κληθεί να αντιπαραταχθεί ενάντια σε έναν ισχυρό αντίπαλο. Έχοντας η ίδια ελάχιστα μέσα στη διάθεσή της, η επανεκπαίδευση και η υιοθέτηση νέων τακτικών είναι το μόνο εφικτό μέσο επί της παρούσης για την αποτελεσματική συγκρότηση των Εφέδρων. Ένα ιδιαίτερο μήνυμα είναι ότι πολλοί έφεδροι κλήθησαν να παρουσιαστούν σε Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία της Βορείου Ελλάδος, που θεωρείται στρατηγική εφεδρεία για το μέτωπο του Έβρου.

Ένα ακόμη θετικό στοιχείο είναι ότι στα όπλα κλήθηκαν ξανά έφεδροι οι οποίοι προέρχονται από ειδικότητες που συγκροτούν τον κύριο κορμό του ΕΣ. Τυφεκιοφόροι, ΑΤ, όλμιστές, πολυβολητές, διαβιβαστές, οδηγοί ερπυστριοφόρου και άλλες ειδικότητες συνθέτουν την σχεδόν πλήρη εκπαίδευση των μάχιμων ειδικοτήτων μιας μηχανοκίνητης ταξιαρχίας. Η πλειοψηφία των κληθέντων είναι κάτω των 30 ετών έχοντας λιγότερο από μια δεκαετία που τελειώσαν την θητεία τους. Το νεαρό της ηλικίας έχει το θετικό ότι η εκπαίδευση που θα διεξαχεθεί δεν θα περιορίζεται σε κλασικά μόνο αντικείμενα αλλά και σε κάλυψη κάποιων τομέων του «basic soldiering» ιδιαίτερα σε θέματα διαβίωσης στην ύπαιθρο και σε άσχημες καιρικές συνθήκες.

Τα «χαρτάκια» επανεκπαίδευσης τυπώθηκαν προ της διενέργειας των εκλογών και φαίνεται πως κινούνται στα πλαίσια μιας ολικής επαναχάραξης της δομής των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Ιδιαίτερα η βέβαιη απουσία μαζικών προσλήψεων ΕΠΟΠ στις τάξεις του ΕΣ την επόμενη πενταετία θα δημιουργήσει ένα κενό θέσεων υψηλής ειδίκευσης οι οποίες θα καλυφθούν με την «παραδοσιακή» μέθοδο.

Στην παρούσα φάση εξετάζονται διάφορα μοντέλα οργάνωσης του ΕΣ τόσο με βάση το Ελβετικό όσο και με βάση το Νορβηγικό μοντέλο. Απαίτηση και των δύο επιλογών είναι η χορήγηση με κατάλληλα υλικά του στρατιώτη ο οποίος τοποθετείται στο επίκεντρο. Έμφαση δίνεται στην εκπαίδευση και λιγότερο στις παθογένειες του Ελληνικού Μοντέλου όλα να φαίνονται καθαρά, καλογυαλισμένα και οργανωμένα αλλά στην πράξη η πραγματικότητα να είναι διαφορετική. Χαρακτηριστικά το Ελβετικό Μοντέλο απαιτεί την ύπαρξη μιας δύναμης εφεδρείας 200.000 αντρών από τους οποίους οι 120.000 εκπαιδεύονται τακτικά σε περιοδικά διαστήματα. Το Νορβηγικό μοντέλο αντίστοιχα εκπαιδεύει τους Νορβηγούς Κληρωτούς Εφέδρους στρατιώτες σε ένα συνολικό διάστημα 7 μηνών το οποίο είναι διασπαρμένο από την αποφοίτηση μέχρι την ηλικία των 44 ετών. Δίνεται ευχέρεια σε κάθε έφεδρο οπλίτη που επανεκπεδεύεται (επί πληρωμή) να υπηρετήσει σε κυμαινόμενα χρονικά διαστήματα ( αναλόγως του Ελευθερου Χρόνου του καθενός).

Αναμένεται επίσης με ιδιαίτερο ενδιαφέρον η πιθανή ή όχι (εξαρτάται από την διαθεσιμότητα των μετασκευασμένων οχημάτων) εκπαίδευση πολυβολητών Μ113 τα οποία έχουν εξοπλιστεί με το νέο ασπίδιο. Σκοπός είναι η εξοικείωση των στρατιωτών με τον νέο «πύργο» οπλισμού.