ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ – ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΣΕΑΝ ΑΝ.ΑΤΤΙΚΗΣ ΣΤΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΤΗΝ ΛΑΡΙΣΑ

ΕΙΣΗΓΗΣΗ

ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΜΠΡΙΑΝΗ

ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΣΕΑΝ ΑΝ.ΑΤΤΙΚΗΣ

Οι Σύνδεσμοι Εφέδρων Αξιωματικών εδώ και πολλά χρόνια επιτελούν σπουδαίο έργο. Και δεν το λέω αυτό τυχαία, ούτε είμαι εδώ για να ανταλλάξω με όλους εσάς ωραία λόγια. Το λέω ως Πρόεδρος ενός από τους μεγαλύτερους αριθμητικά Συνδέσμους στην Ελλάδα, που στην τοπική αρμοδιότητά του δεν έχει έναν αλλά πολλούς μεγάλους Δήμους της Αττικής, όπως το Μαρούσι, η Αγ.Παρασκευή, το Λαύριο, η Παλλήνη κλπ, του ΣΕΑΝ Αν.Αττικής. Και επειδή ασχολούμαι χρόνια με την Εφεδρεία έχω ακριβή εικόνα του τι συμβαίνει και κάτω από ποιες συνθήκες συμβαίνει.

Και εξηγούμαι: Όλοι εμείς που ασχολούμαστε με τους Συνδέσμους και ειδικά οι εκλεγμένοι στα Διοικητικά Συμβούλια, ξέρετε, είμαστε εργαζόμενοι, επαγγελματίες, αλλά και μεγαλύτεροι ακόμα, συνταξιούχοι, οι οποίοι προσφέρουμε εθελοντικά πολύτιμες ώρες από τον χρόνο μας για να κρατήσουμε ζωντανή την επαφή μεταξύ των Εφέδρων και φυσικά να κρατήσουμε ζωντανή την επαφή μας με τον κορμό αυτού του δέντρου που λέγεται Εθνική Άμυνα, που λέγεται Πολιτεία. Για να λειτουργήσει σωστά ένας Σύνδεσμος θέλει χέρια και ψυχή. Θέλει ανθρώπους που δεν θα ασκήσουν απλά διοίκηση με ό,τι αυτό συνεπάγεται ή θα προσπαθήσουν να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις ενός όχι και τόσο απλού συστήματος οικονομικής διαχείρισης ή θα παρουσιάσουν κάποια δραστηριότητα κλπ. Θέλει ανθρώπους που θα θυσιάσουν τον προσωπικό τους χρόνο για να εξυπηρετήσουν τους συναδέλφους που θα επισκεφτούν το γραφείο ή θα τηλεφωνήσουν για να ενημερωθούν για ο,τιδήποτε αφορά την Εφεδρεία, θέλει ανθρώπους που θα υποστηρίξουν γραμματιακά το γραφείο, θα το ανοίξουν και θα το κλείσουν προσπαθώντας πάντα με τα πενιχρά οικονομικά μέσα να αντιμετωπίσουν τα τρέχοντα και να δημιουργήσουν εκδηλώσεις, που θα παραλάβουν και θα αποστείλουν ταυτότητες, που θα ενημερώσουν τα ηλεκτρονικά μέσα ή τον τύπο, που θα οργανώσουν εκδηλώσεις, που θα εκπροσωπήσουν τον ΣΕΑΝ, που θα κάνουν όσο το δυνατόν περισσότερο αισθητή την παρουσία των Εφέδρων, που, που…..Και όλα αυτά θα τα κάνουν διαρκώς απολογούμενοι! Πού; Μα στους συναδέλφους και ειδικά στους νέους που τώρα απολύονται και οι οποίοι ζητούν πράξεις. Και αναγκαζόμαστε να απολογηθούμε για την αδράνεια και την αδιαφορία της Πολιτείας για το Εφεδρικό Κίνημα. Λες και φταίμε εμείς που η Πολιτεία δεν εφαρμόζει αυτά που ψηφίζει. Το έργο το έχουμε ξαναδεί, όχι μόνο εδώ!

Εμείς, ως Σύνδεσμοι, από την πλευρά μας εφαρμόζουμε τον νόμο ή μάλλον εφαρμόζουμε τα 4/6 του σκοπού που ορίζει ο νόμος – για να το διασκεδάσω λίγο-, και πιο συγκεκριμένα τις περιπτώσεις από το 3 έως το 6 που μας αφορούν. Δηλαδή, φροντίζουμε για την προώθηση του εθελοντισμού, αναπτύσουμε πολιτιστική δραστηριότητα, καλλιεργούμε την ψυχική ενότητα μεταξύ μας και προσπαθούμε να διατηρούμε την επαφή με τις Ένοπλες δυνάμεις. Δεν εφαρμόζουμε τις δυο πρώτες περιπτώσεις. Και δεν τις εφαρμόζουμε όχι γιατί δεν θέλουμε, ούτε γιατί θέλουμε να παρανομούμε. Δεν τις εφαρμόζουμε γιατί, πολύ απλά, αυτές πρέπει να τις εφαρμόσει η Πολιτεία, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Τι λέει ο νόμος, δηλαδή το αρ.2 Ν. 1301/82 όπως αντικατ.με αρ.19 Ν.3648/08, σ’ αυτές τις δύο πρώτες περιπτώσεις. Σκοπός μας είναι :

“1. Η ενημέρωση των Εφέδρων σε εφεδρεία Αξιωματικών που απολύονται από τις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων (Ε.Δ.) επί των τεχνολογικών εξελίξεων που οφείλονται στην εισαγωγή νέων οπλικών συστημάτων και των σύγχρονων μεθόδων διοίκησης και ηγεσίας.

2. Η βελτίωση της ετοιμότητας των εφεδρικών δυνάμεων της Χώρας για την καλύτερη αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών, καθώς επίσης και προβλημάτων που ανακύπτουν σε περίπτωση επιστράτευσης και πολεμικής κινητοποίησης.”

Τι από τα παραπάνω κάνει η Πολιτεία; Τίποτα! Απολύτως τίποτα! Και γιατί δεν κάνει τίποτα; Γιατί, πολύ απλά, δεν την ενδιαφέρει η Εφεδρεία. Ο χώρος της Εφεδρείας αντιμετωπιζόταν στην Ελλάδα πάντα με καχυποψία αλλά και αδιαφορία. Η πρώτη οδήγησε σταδιακά στην εγκατάλειψή της και η δεύτερη επέτρεψε σε όποιον ήθελε, να ιδρύει “λέσχες”, “ενώσεις” και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς για να καλύψει το κενό της Πολιτείας, με ό,τι κινδύνους αυτό συνεπάγεται. Σε μια χώρα με τις ανάγκες της Ελλάδας ακούγεται παράδοξο να μην ασχολείται κανείς σοβαρά με την Εφεδρεία. Και οι αναγνωρισμένοι Σύνδεσμοι μας, μπορεί να μην διαλύθηκαν, όπως παλαιότερα επιθυμούσαν κάποιοι, όμως στην πραγματικότητα υπολειτουργούν, αφού έχουν περιοριστεί αποκλειστικά και μόνο σε ένα διοικητικό κομμάτι που ναι μεν το κάνουν καλά, όμως από μόνο του δεν προσφέρει ουσιαστικά τίποτα, ούτε στην Πολιτεία, ούτε στους πολίτες και φυσικά στον θεσμό του Έφεδρου Αξιωματικού που ιστορικά έχει προσφέρει μεγάλο μέρος ανθρωποθυσιών – τραυματιών πολέμου στους Απελευθερωτικούς Αγώνες της Πατρίδας μας.

Τι ζητάμε; Ζητάμε εδώ και τώρα πράξεις. Ζητάμε μετεκπαίδευση, συμμετοχή σε ασκήσεις και σε αμιγώς στρατιωτικές δραστηριότητες και μάλιστα σε τακτά χρονικά διαστήματα από την αποφοίτηση του Εφέδρου μέχρι ένα όριο ηλικίας πχ 45 ετών, που δεν θα περιλαμβάνει μόνο βολές αλλά και τακτικές μάχης, ασκήσεις μικρής κλίμακας (πχ επιδρομές) και τέλος εκπαίδευση ειδικότητας. Έτσι, σε περίπτωση επιστράτευσης, έχοντας λάβει οι Έφεδροι Αξιωματικοί ικανή εκπαίδευση να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν με επιτυχία στο σύγχρονο πεδίο της μάχης. Τέλος, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε και τα “προνόμια” μας, δηλαδή τις προαγωγές που αποτελούν την ελάχιστη ηθική ανταμοιβή, αλλά και το δικαίωμά μας να κάνουμε έστω και απλές εξετάσεις στα στρατιωτικά Νοσοκομεία.

ΕΙΣΗΓΗΣΗ Δρ. Γεώργιου Χ. Μιχαήλ

Γενικού Γραμματέα Σ.Ε.Α.Ν. Αν. Αττικής

« Σας ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε,

Χαιρετώ εγκαρδίως τους παρευρισκομένους.

Αξιότιμοι προσκεκλημένοι,

Αξιότιμοι και αγαπητοί συνάδελφοι,

Αρχικά, νοιώθω την υποχρέωση αλλά και την ανάγκη να ευχαριστήσω το ΥΠΕΘΑ για την κήρυξη του έτους 2017 ως «Έτος Εθνοφυλακής και Εφεδρείας», και χαίρομαι που με το συνέδριό μας, συμβάλουμε υπό το πνεύμα μας, του Εφ. Αξκού, σε αυτή την προσπάθεια, η οποία και εύχομαι να στεφθεί με την ανάλογη επιτυχία.

Αν ήταν να βάλω έναν τίτλο στη σύντομη (3’-5’, λόγω διαθέσιμου χρόνου), συμπληρωματική σε αυτό το Συνέδριο, τοποθέτησή μου, αυτός θα ήταν «Η στήριξη του θεσμού του εν ενεργεία Εφ. Αξκού και ο ρόλος του θεσμού σε ένα σύγχρονο Στράτευμα»

Το θεσμό του Εφ. Αξκού μπορούμε να τον παρομοιάσουμε, και θα γίνει κατανοητό απ΄ όλους μας, μοιάζει λοιπόν, με το συνταξιοδοτικό σύστημα σήμερα, την περίοδο της δημοσιονομικής κρίσης.

Οι εργαζόμενοι συντηρούν το συνταξιοδοτικό σύστημα, οι συνταξιούχοι όμως είναι εκείνοι που συντηρούν και φροντίζουν τα παιδιά τους, τους νέους εργαζόμενους.

Ο Εφ. Αξκός είναι και πρέπει να μείνει ενεργός.

Χρέος μας λοιπόν, όσων βρισκόμαστε σε αυτή την αίθουσα, είναι, μεταξύ πολλών άλλων ευθυνών βεβαίως, να ακούμε και να μεταφέρουμε και τον παλμό των νέων.

Τα μηνύματα που λαμβάνουμε από του νέους ΔΕΑ, θα πρέπει να γίνουν εποικοδομητικές προτάσεις εκ μέρους μας.

Ως Σ.Ε.Α.Ν. Αν. Αττικής είμαστε αποδέκτες περιπτώσεων δυσαρέσκειας, απογοήτευσης, ακόμα και προσβολής.

ΔΕΑ, συνάδελφοί μας, έχουν χαρακτηριστεί μεταξύ άλλων και ως «στρατιώτες πολυτελείας». Βεβαίως, απλοί Στρατιώτες είμαστε όλοι από Οπλίτες μέχρι και Στρατηγοί, η προσβολή έγκειται με βάναυσο τρόπο προς το άτομο και κυρίως ως προς το θεσμό, με το χαρακτηρισμό «πολυτελείας» που μόνο ειρωνεία και απαξίωση εμπεριέχει.

Η θεραπεία αυτών των περιπτώσεων, θα πρέπει να αναφέρουμε, ήταν πάντοτε άμεση όταν έτυχε γνώσης από την Στρατιωτική Ηγεσία, και μάλιστα στο ανώτερο επίπεδο, σε κάποιες περιπτώσεις κατόπιν ενημέρωσης και από το Σύνδεσμό μας.

Το εποικοδομητικό ερώτημα εδώ είναι όμως, πως θα επιτυγχάνεται η εξάλειψη αυτών των περιστατικών.

Πρώτον, σίγουρα με την εφαρμογή των προβλεπομένων, σύμφωνα με τις υφιστάμενες Διαταγές (ΠΔ 20-1). Είναι αυτό που πράττει κάθε φορά, για την ανάλογη θεραπεία, η Στρατιωτική Ιεραρχία.

Δεύτερον, και κυριότερο καθώς αφορά σε δυνατότητα και χρέος εισηγήσεως και παρεμβάσεώς μας, αρμοδίως, είναι, μεταξύ άλλων τα παρακάτω στοιχεία:

• Να εντοπίσουμε και να ξεπεράσουμε κάθε υπονομευτική διαδικασία του θεσμού. Παράδειγμα, είναι το ηθικό κυρίως παράπτωμα, της εξυπηρέτησης κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας, η οποία ήταν και παραμένει ενδεχομένως η πιο ανώδυνη πελατειακή τακτοποίηση. Εμείς γνωρίζουμε ότι δεν είναι ανώδυνη.
• Η διάρκεια της θητείας που δεν επαρκεί για την εδραίωση του θεσμού στη συνείδηση του Στρατεύματος ως άξιου στελέχους. Άρα ανάλογη εξέταση της αύξησης του χρόνου της θητείας του Εφ. Αξκού.
• Επιπλέον και συμπληρωματικά στο παραπάνω, τα κριτήρια της επιλογής του Εφ. Αξκού θα πρέπει να είναι ποιοτικά. Οι απόφοιτοι, αξιωματικοί, προερχόμενοι από παραγωγικές σχολές και είναι απόφοιτοι ΑΕΙ όπως αυτές έχουν καθοριστεί, συνεπώς οι Εφ. Αξκοί για να χαίρουν ανάλογης αναγνώρισης και ευθυνών, θα πρέπει να έχουν αντίστοιχα ουσιαστικά προσόντα.
• Η τήρηση των ανωτέρω, θα δίνει τη δυνατότητα προσδιορισμού μιας θητείας με έντονο κοινωνικό χαρακτήρα και μέγιστη αξιοποίηση.
• Κάθε προσπάθεια απαιτεί όπως εκτός από το ζήλο που προϋποθέτει, να εμπεριέχει το όραμα και βεβαίως κίνητρα στα οποία να καταγράφεται ρεαλιστικά, η τρέχουσα οικονομική συγκυρία στη Χώρα μας. Κίνητρο αναγνώρισης της θητείας λοιπόν, και ιδιαίτερα του πλεονάζοντος χρόνου της θητείας των ΔΕΑ, κατόπιν και των προαναφερθέντων, ως σε συνάφεια με το αντικείμενο των σπουδών. Άρα αναγνώριση της προϋπηρεσίας και ασφάλισης.

Όσον αφορά στη συνέχεια του θεσμού:

• Τακτικότερη εκπαίδευση και κλιμακούμενη εκπαίδευση. Δεδομένης της δυσμενούς δημοσιονομικής κατάστασης στη Χώρα, η στοιχειώδης μετεκπαίδευση μπορεί αντί για εβδομαδιαία, να αφορά σε μια ενημέρωση εντός του Σαββατοκύριακου. (ειδικά στην Αττική)
• Να σημειωθεί η δυσανάλογη αξιοποίηση των Εφ. Αξκών της Αττικής, όπου αναλογεί ένα τεράστιο μέρος των Εφ. Αξκών, δεδομένου του σχεδόν μισού πληθυσμού της Χώρας που φιλοξενεί.
• Αξιολόγηση λοιπόν, όχι μόνο με οικονομικά και ποσοτικά κριτήρια αλλά πρωτίστως και με ποιοτικά κριτήρια. Αξιολόγηση η οποία να εμπεριέχει τουλάχιστον δύο παραμέτρους: το επιτελικό και το επιχειρησιακό, με ανάλογη βαρύτητα της καθεμιάς, αφού εξεταστεί (επανεξεταστεί) εμπεριστατωμένα ο ρόλος του θεσμού.
• Αξιοποίηση π.χ. Εφ. Αξκών που είναι δημόσιοι υπάλληλοι για μεγαλύτερο διάστημα (χωρίς περαιτέρω κρατική δαπάνη), ακόμα και σε εθελοντική βάση (π.χ. στην περίπτωση των καθηγητών το καλοκαίρι. Το αναφέρω διότι είχαμε τέτοιες δηλώσεις επιθυμίας στο Σύνδεσμό μας).

Η προσφορά του θεσμού του Εφ. Αξκού στην ιστορία της Χώρας, είναι καθοριστική, εξαιρετική και αναγνωρισμένη.

Εμείς είμαστε υπεύθυνοι για την αντίστοιχη συνέχειά του.

Ο Εφ. Αξκός είναι ο πολυτιμότερος σύνδεσμος του Στρατεύματος με την Κοινωνία.

Κλείνω, συνοψίζοντας και λέγοντας ότι εκτιμώ πως στα συμπεράσματα του Συνεδρίου μας, απαιτείται όπως καταγραφεί μια ουσιαστική και συγκεκριμένη πρότασή μας για την αναβάθμιση του θεσμού, δεδομένων όλων των τρεχουσών συγκυριών στην Ελλάδα, στη γειτονιά μας και διεθνώς.

Συγχαρητήρια και πάλι στη διοργανωτική επιτροπή, καθώς η προσπάθειά της αναδεικνύεται και από το γεγονός ότι το Συνέδριό μας διεξάγεται ξανά μετά από εννέα χρόνια (από το 2008).

Ζήτω η ΕΛΛΑΣ !!! »

ΕΙΣΗΓΗΣΗ

Του Δρανδάκη Χαράλαμπου

Μέλους ΣΕΑΝ Ανατολικής Αττικής

1) “Ο Έφ. Αξκός ως μοχλός του κοινωνικού γίγνεσθαι” ως θεματολογία του συνεδρίου, αλλά για να γίνει αυτό, ως Έφ. Αξκοί πρωτίστως τι γίνεται ως συμμετέχοντες στο “στρατιωτικό γίγνεσθαι”;

2) Και όχι μόνο για Εφ. Αξκούς αλλα κι Εφ. Οπλίτες (πρόταση στο ΥΠΕΘΑ α. δημιουργίας Συνδέσμων Εφέδρων Οπλιτών, β. Έφ. Οπλίτες καταξιωμενοι επαγγελματίες και Ακρίτες συμμετέχοντες στα της Εθνοφυλακης να προάγονται εν ειρήνη κοκ). Γιατί όχι; Ειναι έφεδροι! (ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Από βαθμό Στρτη έως και Αλχία είναι “Οπλίτες”).

3) Ενώ πάγιο θέμα κι έλλειψη είναι των εκπαιδεύσεων, είναι γνωστό και δε θέλω να αναφερθώ εκτενώς.

4) Χρειάζεται οργάνωση της εφεδρείας ως μαχιμότερο κομμάτι ώστε να στελεχώσει στην ανάγκη. Με μειωμένη θητεία και υφιστάμενες απειλές ειναι ανάγκη η οργανωση της εφεδρείας!!

5) Συναισθανόμαστε το ρόλο μας και πέραν της προ ετών θητείας μας – Προσερχόμαστε λχ στο παρόν συνεδριο, συμμετέχουμε σε ΣΕΑΝ, επικοινωνούμε αυτοβούλως με τα αρμόδια τμήματα των ΕΔ για να μάθουμε τι γίνεται – Είμαστε παρόντες.

6) Αλλά και πχ που επικοινωνούμε αυτοβούλως οι Έφ. Αξκοί λαμβάνουμε ουσιώδεις απαντήσεις; Τώρα υπαρχει εθελοντική συμμετοχή σε ΣΕΑΝ, οι δραστηριότητες επαφίονται σε κάθε Σύνδεσμο η Έφ. Αξκό και υπάρχει σχετικη απογοήτευση για το ‘επι του πρακτεου’. Αισθανόμαστε έλλειψη οργάνωσης στο κομμάτι “Τι γίνεται όταν χρειαστεί ο Έφεδρος για την κάλυψη τυχόν επειγοντων αναγκών; Ξέρει τι θα κάνει”; Πάλι λέω ο Έφεδρος, όχι μόνο ο Έφ. Αξκός.

7) Χρειάζεται συντονισμένη οργάνωση των ΜΕ με ΣΕΑΝ, ΔΕΠΑΘΑ, ΑΠΟΕΑ, εκπαίδευση και οργάνωση από τις ΕΔ της εφεδρείας ως ζωντανό κομμάτι τους, σε άλλο μοντέλο απο τωρα (ή οποιοδήποτε μοντέλο εν γένει πλεον), ειδικά με τη μειωμένη θητεία (αντί πρωτοβουλιων ΣΕΑΝ, ατομικά κάποιων Εφ. Αξκών, ιδιωτικών πρωτοβουλιων κυρίως καλοπροαίρετων ομαδων και λεσχεων που διακινδυνεύουν όμως να χαρακτηριστούν παραστρατιωτικές και πιθανώς ακραίες).

8) α.Εκπαίδευση, β. Απευθείας ένταξη σε ΣΕΑΝ ΚΑΙ Συνδεσμους Εφ. Οπλιτών πχ ως κομμάτι του ΕΦΠ, και οχι εθελοντικά και με πολλές αλλες πιθανές πρωτες ιδέες εάν σχεδιαστει στρατηγικη ουσιωδώς με στόχο, με πρώτο την επίσημη εκπαίδευση, την ‘άλφα’ επικοινωνία με τα μόνιμα στελέχη -με το λειτούργημα που τελουν- για τη μεταφορά της τεχνογνωσίας τους και νέων τεχνολογιών, πρακτικών, εξοπλισμου, αλλα και το αντίθετο απο πλευράς τεχνογνωσίας (μεταλαμπάδευση προς τα μόνιμα στελέχη των γνώσεων πολλών Εφ. Αξκών από τα ιδιωτικά τους επαγγέλματα σε χρηστικά για τις ΕΔ αντικείμενα) κοκ… Εν γένει την ένταξη της εφεδρειας στον στρατηγικο σχεδιασμό.

9) Όχι λόγια. Πρέπει να γίνουν πράξεις και όχι μόνο αυτόβουλες ενεργειες ΣΕΑΝ και κάποιων ομαδων ή λέσχεων, αραιά συνέδρια και τηλέφωνα Εφ. Αξκών σε ΜΕ “κάντε με κάτι, αξιοποιηστε με, κρατήστε με εκπαιδευμένο”.

10) Είναι χρονιά εφέδρων κι εθνοφυλάκων και μας χαροποίησε. Όπως άλλωστε και το παρόν συνέδριο. Αλλά και χρονιά κρίσιμη για τα περί της χώρας μας τεκταινομενα. Όχι λόγια λοιπον, πράξεις (πληθυντικός) με το πέρας του συνεδρίου, με συνεχή παρακολούθηση και πίεση επί της προόδου αυτών των πράξεων κι ενημέρωση των ΣΕΑΝ και γενικά των Εφ. Αξκών. Προσωπικά θα ηθελα καποιος να με ενημερώνει για όλα τα θέματα επισήμως και όχι από μόνος μου ή τη ΣΕΑΝ μου. Καλώ ως Έφ. Αξκός – μελος ΣΕΑΝ, για ενεργειες, όχι αναγνώρισης μόνο… κυρίως αξιοποίησής μας. Για το κοινωνικό γίγνεσθαι που είναι το θέμα του συνεδρίου, μέρος αυτού και πρώτο σε εμάς εξ ιδιότητος είναι τα του στρατιωτικού γίγνεσθαι. Άλλωστε, ο όρος εφεδρεία αναφέρεται στους πόρους προς διάθεση για κάλυψη αναγκών που χρήζουν κάποια στιγμή άμεσης συνδρομής. Οι έφεδροι λοιπόν είμαστε παρόντες και ζητούμε καθοδήγηση ΤΟΙΣ ΠΡΑΓΜΑΣΙ (ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Καθοδήγηση από ΥΠΕΘΑ, ΕΔ, ΑΠΟΕΑ, συντονισμένα στα πλαίσια ενιαίας στρατηγικής, όπου η εφεδρεία λαμβάνεται υπόψη στα γενικότερα στρ. σχέδια).

ΣΥΝΟΨΗ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΜΟΥ:

1. ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΕΦΕΔΡΩΝ ΟΠΛΙΤΩΝ: Δημιουργία Συνδέσμων Εφέδρων Οπλιτών με αντίστοιχο καθεστώς για τα μέλη τους (Έφ. Οπλίτες καταξιωμενοι επαγγελματίες και Ακρίτες συμμετέχοντες στα της Εθνοφυλακης να προάγονται εν ειρήνη κοκ).
2. ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ & ΕΦΕΔΡΕΙΑ: Ένταξη της εφεδρείας στον στρατηγικο σχεδιασμό των ΕΔ, με καθοδήγηση ημών των Εφ. Αξκών από ΥΠΕΘΑ, ΕΔ, ΑΠΟΕΑ, συντονισμένα στα πλαίσια ενιαίας στρατηγικής, όπου η εφεδρεία λαμβάνεται υπόψη στα γενικότερα στρατιωτικά σχέδια.
3. ΟΡΓΑΝΩΣΗ/ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΕΦΕΔΡΕΙΑΣ: Συντονισμένη οργάνωση των ΜΕ με ΣΕΑΝ, ΔΕΠΑΘΑ, ΑΠΟΕΑ κλπ, εκπαίδευση και οργάνωση από τις ΕΔ της εφεδρείας ως ζωντανό κομμάτι της, σε άλλο μοντέλο απο τωρα (ή οποιοδήποτε μοντέλο εν γένει πλεον) – Συμπεριλαμβανομένου μοντέλου επίσημης εκπαίδευσης εφέδρων αντί από ανεξάρτητους ιδιωτικούς φορείς/ λέσχες λόγω ακριβώς έλλειψης επίσημης εκπαίδευσης.
4. ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥΣ ΕΦΕΔΡΩΝ: Απευθείας ένταξη σε ΣΕΑΝ και ανάλογους Συνδεσμους Εφ. Οπλιτών με τη λήξη της θητείας πχ ως κομματι του ΕΦΠ, και όχι εθελοντικά.
5. ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΜΟΝΙΜΩΝ ΑΠΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΕΦΕΔΡΟΥΣ: Πέραν της εκπαίδευσης εφέδρων από μονίμους και το ανάποδο: Μεταλαμπάδευση τεχνογνωσίας προς τα μόνιμα στελέχη, από Εφ. Αξκούς χάριν των γνώσεών τους από τα ιδιωτικά τους επαγγέλματα, σε χρηστικά για τις ΕΔ αντικείμενα.
6. ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ/ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ/ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΕΦ. ΑΞΚΩΝ: Πράξεις (πληθυντικός) με το πέρας του συνεδρίου, με συνεχή από ΑΠΟΕΑ παρακολούθηση και πίεση επί της προόδου αυτών των πράξεων και σχετική ενημέρωση των ΣΕΑΝ και γενικά των Εφ. Αξκών. Η ενημέρωση των Εφ. Αξκών πρέπει να είναι διαρκής κι επί όλων των θεμάτων (όχι μόνο του συνεδρίου), βάσει διαρκής επικοινωνίας με τους αρμόδιους φορείς και πιέσεων από ΑΠΟΕΑ.